Τί με κάνει αισιόδοξο σήμερα

Φτάνει, όμως, με τις καταδίκες και την «τιμωρητική διάσταση» του εκλογικού αποτελέσματος. Γιατί δεν ψηφίσαμε μόνο για αυτά που δεν θέλουμε. Αντίθετα, ψηφίσαμε για αυτά που θέλουμε να γίνουν και για τις αλλαγές που θέλουμε να έρθουν. Και είναι αυτά, που με κάνουν να αισθάνομαι πολύ καλύτερα εδώ και μερικές ώρες, ως πολίτης αυτής της χώρας.

Γιατί είναι δείγμα ωριμότητας (επιτέλους!) ότι οι Έλληνες δήλωσαν ξεκάθαρα: «Δεν γουστάρουμε άλλο σουλτάνο, δεν είμαστε πλέον πολιτικά υπανάπτυκτοι, απαιτούμε να αποκτήσουν τα κόμματα και οι πολιτικοί κουλτούρα συνεργασιών και εθνικής συνεννόησης.»

Γιατί εγώ δεν βλέπω πουθενά γραμμένο, ότι οι ψηφοφόροι δήλωσαν πως «δεν θέλουμε να κυβερνηθεί η χώρα από κανέναν». Αντίθετα, διαβάζω το θετικό μήνυμα «θέλουμε κυβέρνηση συνεργασίας» να κάνει κουμάντο στη χώρα – τώρα που πνιγόμαστε στην οικονομική κρίση. Δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι λένε «θέλουμε κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ» ή «ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ»,ή "ΣΥΡΙΖΑ και ό,τι κάτσει", επειδή έτυχε να βγαίνουν έτσι οι αριθμοί. Αλλά είμαι απολύτως βέβαιος ότι, ανεξάρτητα από το τί θα βγει τα επόμενα 24ωρα - όταν τα κόμματα θα μπουν στη διαδικασία των διερευνητικών εντολών, αυτό το «σκορ» σηματοδοτεί την αλλαγή των συνηθειών μας.

Γιατί δεν είμαι μάντης, αλλά μπορώ εύκολα να διακινδυνεύσω μία πρόβλεψη: ότι θα κάνουμε πολύ-πολύ καιρό να ξαναδούμε αυτοδύναμη κυβέρνηση και θα χρειαστεί κάτι εντελώς διαφορετικό σε επίπεδο προτάσεων και προσώπων για να μας πείσει, ότι αξίζει να εμπιστευθούμε ένα κόμμα και έναν ηγέτη για να πάρει μόνος τη χώρα στους ώμους του.